واژه تربیت را از هر مادهای بگیریم و از این مفهوم در هر تعریفی ارایه کنیم، در اینکه مهمترین بازیگر میدان و عرصهی تربیت، مربی است، شکی نیست و خدشهای بر آن نمیتوان وارد کرد. اگر بتوان همه مباحث تربیتی را بر اساس علل چهار گانه «صوری» (شکل و روش تربیت)، «غایی» (هدف و مقصود در تربیت)، «مادی» (همه امکانات فضایی و آموزشی و حتی متن) و فاعلی (مجری و عامل و فاعل اجرای طرح تربیتی) خلاصه نمود، محوریترین نقش در تربیت به علت فاعلی، که همان مربی است، باز میگردد.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل